top of page
Ara
  • A7 Kitap

Ağustos Şiiri*

Zainab Salbi




Aynı anneden doğmuş

Aynı köklerden emmişiz.

Ama bir lale bütün güzelliğiyle ortaya çıkarken sorgusuz, ben sorgularım hakkım var mı buna diye.


Aynı anneden, aynı köklerden gelmişiz.

Ama ben boyuna sorgularken kendimi, bir pınar düşünmez hiç, şurdan mı fışkırayım yoksa burdan mı diye.


Ama hani baharda çiçek açan ağaç gibi apaçık açsam kendimi bir

Hani bir esirgemesem gücünü kuşanmış çağlayanın huzurunu kendimden


Tereddütsüz, korkusuz açıversem geniş kanatlarımı,

Hava ne hisseder?

Yüreğim alıp beni nereye götürür?


Ah bilsem ki gül benim, diken benim.

Hani bir dert etmesem ve desem ki iyisiyle kötüsüyle bu benim.

Hani bir olduğum gibi görsem kendimi, gördüğüm şeyi sevsem ve yine.

Hani bir olduğun gibi görsem seni, ah, yekpare sevsem seni yürekten.


Hani bir bıraksam da püskürse içimdeki volkan neyi var neyi yoksa

Bıraksam, bahar tazeliğim beslese her şeyi

Bıraksam, tavus kuşum bütün güzelliği, olanca cazibesiyle açsa tüylerini

Bıraksam, batırsa dikenini arım kovanına çomak sokana

Ve bilsem ki budanan gülüm geri gelecek.


Aynı anneden doğmuş

Aynı köklerden emmişiz emmişiz ya,